Edyta Geppert

Dzie? pierwszy



Nic oprócz ciszy nie by?o na ?wiecie Poda? m??czyzna d?o? swej kobiecie Kiedy krwi poryw w ich sercach drgn?? ?mielszy Nasta? dzie? pierwszy Gdy zaja?nia?a tajemnym p?omieniem Spyta? gdzie rosn? wierzby i z?ocienie Noc? przeci??y niebo bia?e smugi Wieszcz?c dzie? drugi Kroczyli razem dostojni jak drzewa Co trwaj? razem czy wiatr czy ulewa Gruszki spada?y wprost w koszyki dzieci W b?ogi dzie? trzeci A gdy spyta?a cicho gdzie jest woda On jej kacze?ce w dr??cych d?oniach poda? Nad stawem ?mierci? pachnia?o i trzcin? Czwarty dzie? min?? Czas kr?ci? m?y?skim ko?em tego stad?a Co? zadzwoni?o ?za do wody wpad?a A na kolczastych drutach kruk z?owieszczy Dzie? pi?ty wie?ci? On nic nie mówi? i milcza?a ona W oczach p?on??a ponura szalona Mi?o?? a szcz??cia ju? wypili wino Szósty dzie? min?? I nic nie by?o na ?wiecie prócz ciszy Ksi??yc uton?? w czarnej nieba niszy Wied?my jak Parki sta?y wokó? studni Min?? dzie? siódmy Czas kataryniarz zanuci? piosenk? O tym ?e r?ka znów odnajdzie r?k? I ?e dzie? pierwszy b?ogi jak kochanie Znowu nastanie